
Cynkowanie galwaniczne i ogniowe
W przypadku stali i żeliwa cynkowanie jest jedną z podstawowych metod ochrony antykorozyjnej. Kluczowe dla użytkownika nie jest jednak samo słowo „ocynk”, tylko dobór właściwego procesu do detalu. Cynkowanie galwaniczne i cynkowanie ogniowe rozwiązują różne problemy technologiczne: pierwsze lepiej sprawdza się tam, gdzie ważna jest gładkość i kontrola wymiaru, drugie tam, gdzie najważniejsza jest trwałość powłoki w środowisku zewnętrznym.
Cynkowanie galwaniczne
Ocynk galwaniczny to proces elektrolitycznego nanoszenia cynku na żelazo lub stal. W polskich materiałach branżowych i aktualnym odniesieniu do ISO 2081 dla zamówień spotyka się typowe klasy grubości 5, 8, 12 i 25 µm. Zaletą tej technologii jest gładka, estetyczna powierzchnia i możliwość precyzyjniejszej kontroli wymiaru niż w cynkowaniu ogniowym. Z tego powodu proces jest szczególnie dobry dla mniejszych detali, elementów złącznych i części, w których liczy się tolerancja montażowa. Przy stalach wysokowytrzymałych należy jednak rozważyć ryzyko kruchości wodorowej i odpowiednio określić wymagania już w specyfikacji.
Cynkowanie galwaniczne rekomendujemy wtedy, gdy obok ochrony antykorozyjnej ważne są gładka powierzchnia, estetyka i kontrola wymiaru. To rozwiązanie szczególnie przydatne dla detali, elementów złącznych i komponentów pracujących w układach wymagających dobrej powtarzalności montażowej. Grubość powłoki dobieramy do środowiska pracy i oczekiwanej trwałości, a specyfikację ustalamy w odniesieniu do wymagań projektowych i normowych.
Cynkowanie ogniowe
Cynkowanie ogniowe, zgodnie z aktualnym odniesieniem do PN-EN ISO 1461, jest procesem zanurzeniowym dla wyrobów stalowych i żeliwnych. PG Group w swoim artykule technicznym podaje typowe minima: od 45 µm dla najcieńszych elementów do 85 µm średnio dla stali grubszej niż 6 mm. Portal Cynkowniczy wskazuje ponadto, że ocynk ogniowy zwykle wytrzymuje od 25 do 100 lat w atmosferycznym środowisku korozyjnym, zależnie od warunków eksploatacji. To sprawia, że jest to rozwiązanie naturalne dla konstrukcji zewnętrznych, wsporników, profili i elementów infrastrukturalnych.
W treści trzeba jednak uczciwie opisać ograniczenia. Grubsza warstwa może wymagać uwzględnienia tolerancji, element musi być poprawnie zaprojektowany pod proces, a w cienkich blachach istnieje realne ryzyko odkształceń termicznych. Z punktu widzenia jakości i przygotowania detalu ważne są również etapy odtłuszczania, trawienia, płukania i topnikowania, bo to one decydują o prawidłowej reakcji cynku ze stalą.
Cynkowanie ogniowe stosujemy tam, gdzie potrzebna jest trwała i skuteczna ochrona antykorozyjna stali w wymagającym środowisku pracy. Jest to sprawdzona technologia dla elementów narażonych na warunki atmosferyczne, wilgoć i intensywną eksploatację. Minimalna grubość powłoki zależy od grubości stali, dlatego już na etapie wyceny analizujemy materiał, geometrię detalu i wymagania montażowe, aby dobrać rozwiązanie funkcjonalne, a nie tylko „najgrubsze”.